Welkom In Abruzzo

De regio Abruzzo is in vergelijking met de meeste regio's in Italië nog redelijk onbekend. En dat is vreemd, want er is daar een enorme rijkdom op het gebied van natuur, geschiedenis, kunst, cultuur en religie te vinden! 

Met In Abruzzo probeer ik eraan bij te dragen dat deze prachtige regio uit die onbekendheid komt. Dat doe ik door op deze website, op sociale media (Facebook , Instagram en Twitter) en in de (eerste Nederlandstalige) reisgids over Abruzzo te schrijven over al dat moois dat er te vinden is. 

Lees hieronder hoe ik in Abruzzo terecht ben gekomen en waarom ik daar steeds terugkeer.

Ingrid Paardekooper

www.in-abruzzo.com:

Abruzzo | Abruzzen | informatie | bezienswaardigheden | kunst | cultuur | religie 
 

In de zomer van 2011 reed ik in één dag van Padula, een dorp in de Cilento onder Napels, naar Grenoble in de Franse alpen. In de Cilento had ik een week gewandeld met een lokale wandelorganisatie. Een geweldige week van wandelen, eten,  praten en lachen met Italianen en een week waarin ik veel van de streek mocht zien. Padula is bekend om twee dingen: het is het geboortedorp van Joe Petrosino, een Italiaanse emigrant die bij de New York Police Department dé pionier werd in de strijd tegen de georganiseerde misdaad, en in Padula staat de Certosa di Padula, een groot Kartuizerklooster, een van de belangrijkste van de wereld dat nu op de Unesco Werelderfgoedlijst staat.

 

Nu heb ik in de loop van mijn leven een paar grote interesses ontwikkeld. Ik houd van wandelen, ben dol op Italië in al haar facetten en ik heb een bijzondere belangstelling voor kloosters en kloosterlingen, hun manier van leven, geschiedenis, architectuur etc. Vlak voor die zomer in 2011 had ik juist besloten om niet in te gaan op een uitnodiging van een zus van mij om langs te komen op  haar vakantieadres vlakbij Grenoble, maar mijn gebruikelijke weg via Duitsland te nemen, ook al ligt in de buurt van Grenoble hét moederklooster van de Kartuizerorde. Maar toen ik in Padula dat indrukwekkende klooster zag, wist ik dat het geen toeval was: nu moést ik wel naar Grenoble, om daar, verscholen in de Franse alpen, La Grande Chartreuse te zien (waar overigens een Nederlander de abt generaal van is, te zien in een prachtige aflevering van de kloosterserie van Leo Fijen). Dat moest ik nu wel eens van dichtbij zien.

 

En zo reed ik op 30 juli 2011 van Padula naar Grenoble. Onderweg had ik veel tijd voor reflectie en was ik al aan het nadenken over een volgende vakantie in Italië. ‘Wat zou het leuk zijn om een wandelvakantie langs kloosters in Italië te doen’, dacht ik. ‘Maar wat als ik zo’n reis nou niet kan vinden?’, was de volgende gedachte. En daar ontstond mijn droom. Want als dat soort reizen er niet zijn, kan ik ze natuurlijk ook zelf organiseren!

Alles leek op dat moment samen te komen. Het wandelen, mijn belangstelling voor kloosters en de monastieke traditie, mijn katholieke achtergrond, mijn achtergrond als lerares klassieke talen met ruime ervaring in het organiseren van reizen, mijn grote liefde voor Italië. Dat alles zou ik gaan combineren in het organiseren van kloosterwandelingen in Italië.

 

Ik noem die droom mijn  “Ithaka”, naar het gedicht van Kavafis (zie hiernaast):  wellicht zou ik mijn doel nooit bereiken, maar de reis erheen zou prachtig worden.

 

In 2012 had ik de gelegenheid om een paar weken buiten het vakantieseizoen naar Italië te gaan. Ik heb toen voor de Abruzzen gekozen, omdat die regio een rijke monastieke traditie kent, je er prachtig kunt wandelen en omdat het nog redelijk onontdekt is. Ik heb er meegedraaid op bio-agriturismo La Porta dei Parchi (een boerenbedrijf annex hotel-restaurant, met 1250 schapen en 500 geiten en nog veel meer soorten dieren), heb er olijven geplukt, geholpen in de keuken waar geheel volgens de filosofie van Slow Food alleen met lokale producten wordt gekookt, gewerkt in de moestuin en met 500 geiten, 10 honden en een herder door de bergen gelopen. In die paar weken heb ik veel geleerd over de geschiedenis, de kunst en cultuur van de regio Abruzzo en vooral ook over de mensen die er wonen en werken en hun drijfveren. Ik heb in die korte tijd mijn hart aan de regio verloren en sindsdien breng ik er bijna al mijn vakanties door. Vanuit mijn vaste plek in Anversa degli Abruzzi reis ik door de hele regio, op zoek naar steeds weer nieuwe ontdekkingen. Ik kom in pittoreske stadjes, wonderschone natuurgebieden, afgelegen kluizenaarsoorden en boven alles: ik ontmoet er prachtige mensen.

Hoe beter ik de regio in de afgelopen jaren leerde kennen, hoe verbaasder ik was dat er geen Nederlandse reisgids voor bestond: er is zó veel te zien en zo veel over te vertellen! En zo ben ik begonnen over Abruzzo te schrijven. Eerst op Facebookpagina en daarna de artikelen en blogs op deze site. In juni 2016 gaf uitgeverij Edicola mij het vertrouwen om die eerste Nederlandse reisgids over Abruzzo te schrijven en uit te geven. In mei 2017 kwam Abruzzo, het groene hart van Italië uit. 

Ik hoop met mijn schrijven de regio Abruzzo meer bekendheid te geven en dan vooral de als het gaat om de schoonheid van de natuur, kunst, cultuur en geschiedenis.

En het mooie is: Ithaka is inmiddels heel dichtbij! In mei 2021 zal ik voor Labrys Reizen een (door Covid19 al een keer uitgestelde) achtdaagse reis leiden door Abruzzo, langs 'Kerken, kloosters en kluizenaars'! Zie hier voor meer details: Kerken, kloosters en kluizenaars

Ithaka

Als je de tocht aanvaardt naar Ithaka
wens dat de weg dan lang mag zijn,
vol avonturen, vol ervaringen.
De Kyklopen en de Laistrygonen,
de woedende Poseidon behoef je niet te vrezen,
hen zul je niet ontmoeten op je weg
wanneer je denken hoog blijft, en verfijnd
de emotie die je hart en lijf beroert.
De Kyklopen en de Laistrygonen,
de woedende Poseidon zul je niet treffen
wanneer je ze niet in eigen geest meedraagt,
wanneer je geest hun niet gestalte voor je geeft.

Wens dat de weg dan lang mag zijn.
Dat er veel zomermorgens zullen komen
waarop je, met grote vreugde en genot
zult binnenvaren in onbekende havens,
pleisteren in Phoenicische handelssteden
om daar aantrekkelijke dingen aan te schaffen
van parelmoer, koraal, barnsteen en ebbehout,
ook opwindende geurstoffen van alle soorten,
opwindende geurstoffen zoveel je krijgen kunt;
dat je talrijke steden in Egypte aan zult doen
om veel, heel veel te leren van de wijzen.

Houd Ithaka wel altijd in gedachten.
Daar aan te komen is je doel.
Maar overhaast je reis in geen geval.
't Is beter dat die vele jaren duurt,
zodat je als oude man pas bij het eiland
het anker uitwerpt, rijk aan wat je onderweg verwierf,
zonder te hopen dat Ithaka je rijkdom schenken zal.
Ithaka gaf je de mooie reis.
Was het er niet, dan was je nooit vertrokken,
verder heeft het je niets te bieden meer.

En vind je het er wat pover, Ithaka bedroog je niet.
Zo wijs geworden, met zoveel ervaring, zul je al
begrepen hebben wat Ithaka's beduiden.

 

 

K.P. Kavafis


vertaald uit het Grieks: Hans Warren en Mario Molengraaf, Gedichten, Amsterdam 1991, p. 25.